Kategori: Ligji

  • Gjykata në Belgjikë konfirmon burg të përjetshëm për të akuzuarit për vrasjen e Enver Hadrit

    Gjykata Penale në Bruksel ka shpallur të mërkurën sërish dënimin me burgim të përjetshëm për Veselin Vukotiqin dhe Andrija Drashkoviqin, të cilët akuzohen për vrasjen e aktivistit kosovar për të drejtat e njeriut, Enver Hadri.

    Hadri u vra në Bruksel para 35 vjetësh.

    Gjykata ka konstatuar se Hadri ishte vrarë me urdhër të Shërbimit të zbulimit të ish- Jugosllavisë.

    Këtë e ka bërë të ditur familja Hadri e cila për shumë vite ka kërkuar drejtësi para gjykatave të Belgjikës për vrasjen e Enverit.

    Fajësia e Vukotiqit dhe Drashkoviqit ishte konfirmuar nga juria të martën ndërsa dënimi u shpall të mërkurën.

    Juria këto vendime i ka marrë pas dëgjimit të dëshmitarëve dhe shqyrtimit të provave që kishet paraqitur prokuroria por edhe avokatët e mbrojtjes.

    Veselin Vukotiq dhe Andrija Drashkoviq, së bashku me Bozhidar Spasiq, ishin dënuar edhe në vitin 2016 me burgim të përjetshëm por dy të palët ishin ankuar prandaj edhe ishte përseritur gjykimi.

    Bozhidar Spasiq, zyrtar i lartë i Shërbimit të zbulimit nga Beogradi, nuk është ankuar, që do të thotë se dënimi me burgim të përjetshëm për të mbetet në fuqi.

    Të dënuarit ndodhen në Serbi dhe gjykimi në Bruksel është zhvilluar në mungesë.

    Procesi që është zhvilluar kësaj radhe ka qenë në fakt rigjykim pasi në vitin 2016 të akuzuarit ishin dënuar në mungesë.

    Sipas ligjeve në Belgjikë, të dënuarit mund të kërkojnë përseritje të gjykimit në rast se janë gjykuar në mungesë.

    Por kjo e drejtë, sipas avokatit belg Sokol Vlhajen, mund të përdoret vetëm një herë.

    Pra, pas dënimit të shpallur të mërkurën, që po ashtu ishte në mungesë të personave të akuzuar, më nuk mund të kërkohet rigjykimi.

    Advokati Sokol Vlhajen në gjykim ka përfaqësuar palën e dëmtuar, në këtë rast familjen Hadri, ndërsa nxjerrjen e provave e ka bërë Prokurori mbretëror i Belgjikës.

    Në Serbi nga të akuzuarit ka pasur edhe pretendime se gjykimi nuk mund të vlejë pasi lënda është vjetëruar sepse kanë kaluar shumë vite.

    Por Sokol Vlhajen thotë se kjo nuk është e vërtetë pasi dëshmitë kryesore, “të cilat pa dyshim dëshmojnë se si është urdhëruar vrasja dhe kush e ka kryer, kanë rënë në duar të autoriteteve të Belgjikës në vitin 2007, pra 17 vjet pas vrasjes.”

    “Dhe kur të dalin dëshmi të cilat nuk kanë qenë në dispozicion më herët, atëherë mund të zhvillohet gjykimi”, tha ai.

    Për të siguruar dëshmitë kanë ndikuar edhe proceset që janë zhvilluar në Tribunalin e Hagës për krimet e luftës në ish- Jugosllavi. Aty kanë dëshmuar disa dëshmitarë të fshehur të cilët kanë folur edhe për vrasjet që janë porositur nga shërbimet e zbulimit, përfshirë edhe rastin e vrasjes së Enver Hadrit në Bruksel.

    Avokati i familjes Hadri thotë se dy herë, dy juri të përbëra nga 12 anëtarë kanë konstatuar se tre të dënuarit janë fajtorë për vrasjen e Enver Hadrit dhe kanë dhënë dënimin maksimal të mundshëm në Belgjikë.

    Kjo, siaps tij, dëshmon e nuk ka asnjë dyshim se provat janë bindëse për fajësinë e tyre.

    Sërgjan Cvijiq, autori i librit mbi vrasjet e Shërbimit të Sigurimit të Shtetit Jugosllav në Bruksel, i cili së shpejti do të botohet në Serbi, konsideron se për ata që kanë ndjekur gjyqin për vrasjen e Enver Hadrit në vitin 2016, nuk është befasuese dënimi fajësues i përsëritur për Drashkoviqin dhe Vukotiqin.

    “Me këtë aktgjykim, më në fund vihet një pikë përfundimtare mbi këtë vrasje politike të kryer saktësisht 35 vjet më parë. Përveç rastit të vrasjes së emigrantit kroat Stjepan Gjurekoviq në Mynih në vitin 1983, vrasja e Enver Hadrit është një nga rastet e rralla ku është vërtetuar para gjykatës se UDBA jugosllave vriste kundërshtarët e saj politikë jashtë vendit”, tha Cvijiq në një deklaratë për Radion Evropa e Lirë.

    Vajza e Enver Hadrit, Teuta Hadri, tha se gjatë seancës gjyqësore u vërtetua sërish lidhja midis shërbimeve sekrete serbe dhe jugosllave me rrjetin kriminal të atëhershëm në Beograd.

    “Ata që organizuan vrasjen e babait tim u shpallën fajtorë, bazuar në dokumentet e shtetit të tyre”, deklaroi Teuta Hadri për gazetarët.

    Ajo konsideron se vendimi i Gjykatës Belge është një fitore jo vetëm për familjen Hadri, por edhe për të gjithë aktivistët e asaj kohe që luftuan për të drejtat e njeriut në Kosovë.

    Enver Hadri u vra më 15 shkurt të vitit 1990 në Bruksel nga të shtënat nga një makinë.

    Hetimet e kryera, ndërkohë, sollën përfundimin se vrasja ishte bërë me motive politike, e organizuar nga shërbimet jugosllave dhe me mbështetje logjistike nga nëntoka e Beogradit.

    Enver Hadri ishte kryetar i Komitetit për Mbrojtjen e të Drejtave të Njeriut në Kosovë dhe një emigrant politik që mblodhi dokumente për të dëshmuar dhunën e regjimit serb ndaj shqiptarëve në Kosovë.

    Vrasja e Enver Hadrit ishte vlerësuar si një nga pesë vrasjet më të njohura politike të kryera nga shërbimi sekret jugosllav./ REL

  • Gjykimi ndaj të akuzuarit Zoran Vukotiq për krime lufte në Vushtrri, dëshmitari rrëfen për vrasjen e djalit të tij 13-vjeçar

    Tre dëshmitarë janë dëgjuar në seancën e së mërkurës, 29.01.2025, të gjykimit të Zoran Vukotiqit, i akuzuar për krime lufte, të kryera në Vushtrri më 1999.

    Sipas aktakuzës së Prokurorisë Speciale të Republikës së Kosovës (PSRK) të datës 23.06.2017, Vukotiq akuzohet se në bashkëkryerje ka vrarë të miturin e nacionalitetit shqiptar të moshës 13-vjeçare, B.M., në Vushtrri.

    I pari që dha dëshminë para trupit gjykues ishte babai i të miturit të vrarë B.M., dëshmitari Ismet Muli.

    Dëshmitari Muli para trupit gjykues deklaroi se nuk kishte qenë në vendin ku ishte vrarë i biri i tij. Ai tha se për vrasjen e djalit të tij kishte mësuar nga mbesa e tij.

    Ismet Muli tregoi se me të marrë vesh lajmin tragjik menjëherë kishte shkuar me vëllanë e tij te vendi i ngjarjes, ku kishte qenë trupi i pajetë i djalit të tij.

    Dëshmitari Muli tha se trupin e pajetë të djalit të tij fillimisht e kishin dërguar të një fqinj i tyre dhe pastaj e kishin varrosur me disa persona të lagjes.

    Tutje, dëshmitari Muli tha se disa persona të lagjes i kishin propozuar që kufomën ta varrosin në oborr, por nuk kishte pranuar dhe kishte dashur që kufoma të varroset në varreza.

    Dëshmitari tregoi se Faton Muli, i cili kishte qenë së bashku me djalin e tij në momentin e vrasjes, i kishte treguar se i akuzuari Vukotiq e kishte vrarë djalin e tij.

    “Si zakonisht që tubohemi familjarët, me Fatonin jemi takuar edhe më tregoi: “Ai polici, ai i gjati ku çoj tamël e ka vra”- tha dëshmitari.

    Lidhur me të akuzuarin Vukotiq dëshmitari Muli tha se e kishte njohur edhe më herët pasi që kishte pasur një market përfundi banesës së të akuzuarit Vukotiq, dhe se ky i fundit kishte qenë disa herë në market të tij si klient.

    Tutje, gjatë seancës u dëgjua edhe dëshmitari Muharrem Kaqanolli.

    I pyetur për datën 18.04.1999 dëshmitari Kaqanolli tha se atë ditë kishte qenë në shtëpi dhe pasi kishin mbetur pa ushqim bashkë me djalin dhe dhëndrin e tij kishin shkuar te disa fqinj për të marrë ushqim (patate).

    Pasi e kishin marrë ushqimin, dëshmitari tha se ishin nisur për t’u kthyer në shtëpi.

    Tutje, ai tha se pasi rruga nga kishin ardhur kishte qenë me vrima dhe kalimi me karrocë kishte qenë i pamundur, kishin vendosur që të dilnin në rrugë dhe për një moment kishin dalë 3 policë në rrugë.

    Dëshmitari Kaqanolli tha se tre policët i kishte njohur dhe njëri nga ta e kishte drejtuar automatikun drejt tyre dhe kishte shtënë në ta.

    “Ata tre policë i kam njoftë, të tretë i kam identifiku menjëherë. Një prej tyre ka qenë më i gjati, ka qenë Zoran Vukotiqi, njëri ka qenë Zorani i Lekës dhe i treti ka qenë më i vogël me trup”- tha dëshmitari Kaqanolli.

    “Na ka drejtu automatin po nuk na ka gjujtë, kanë vazhdu edhe dy-tre hapa, u përkul ai Zorani i Lekës, na ka marrë në shënjestër. Unë veç e kam shty djalin te dera, dhëndri e ka lëshu kolicën… Dhe ia ka fut rafal. Dashti Zoti nuk na kapi më herët”-  shtoi tutje dëshmitari Kaqanolli.

    Dëshmitari Kaqanolli për të akuzuarin Vukotiq tha se e kishte njohur si figurë.

    Në pyetjen e prokurores Florije Salihu-Shamolli se a është i sigurt që i akuzuari Vukotiq kishte qenë ditën kur ishte shtënë në drejtim të tyre, dëshmitari u përgjigj: “Po, 100% jam i sigurt”.

    Tutje, në seancë u dëgjua edhe dëshmitarja Shpresa Rama.

    Lidhur me datën kritike, dëshmitarja tha se e kishte parë të ndjerin.

    “Unë kam qenë në gjysmë të rrugës, te shtëpia e Naserit, duke e pi një cigare, dhe e kam pa të ndjerin B.M., dhe Faton Mulin që në atë kohë kanë qenë afër 12-vjeç, me biçikletë duke dalë prej rrugës pa krye, duke shku në rrugë kryesore”- tha dëshmitarja Rama.

    Tutje, dëshmitarja tha se i kishte dëgjuar edhe krismat kur ishin gjuajtur dhe se kishte parë tani të ndjerin B.M. të shtrirë në tokë.

    Dëshmitarja Rama tha se i kishte parë tre policë, dy nga ta nuk i kishte njohur ndërsa personi i cili kishte qenë në mes të tyre, sipas saj, kishte qenë Zoran Vukotiq.

    “Është fytyrë që besoj edhe pas 100 vjete me pa fytyrën e tij s’e harroj kurrë”- shtoi me tej dëshmitarja Rama.

    Dëshmitarja tha se largësia e saj me policët kishte qenë diku rreth 30-50 metra.

    Tutje, ajo tha se të akuzuarin Vukotiq e kishte njohur si “Zoran gorilla”.

    “Krejt gjenerata jem, shoqnia që jemi rritë në atë kohë, e kemi quajtë Zoranin si “Zoran gorilla” për shkak të gjatësisë dhe qëndrimit që e mbajke”- tha dëshmitarja Rama.

    Në fillim të seancës, kryetari i trupit gjykues, Rrahman Beqiri, njoftoi se nga mbrojtësi Nebojsha Vllaiq Gjykata e ka pranuar një parashtresë në të cilën kishte kërkuar që të mos i njihet statusi i palës së dëmtuar të dëmtuarit Faton Muli.

    Lidhur me këtë, prokurorja Florije Salihu-Shamolli deklaroi se qëndron prapa aktakuzës ku është propozuar që palë e dëmtuar të jetë Faton Muli.

    Ndërkaq lidhur me këtë trupi gjykues mori aktvendim duke refuzuar propozimin e avokatit Nebojsha Vllaiq, duke thënë se çështja e palës së dëmtuar varet nga propozimi i prokurorit dhe në aktakuzë  është i propozuar Faton Muli, dhe se Gjykata do të vendosë lidhur me kërkesën pasurore-juridike, formën dhe mënyrën e saj.

    Pasi që ishte përfundimi i orarit të punës, seanca e sotme u ndërpre.

    Trupi gjykues në këtë çështje penale është i përbërë nga Rrahman Beqiri – kryetar, Arben Hoti dhe Violeta Namani-Hajra – anëtarë.

    Ndërsa aktakuza po përfaqësohet nga prokurorja Florije Salihu-Shamolli.

    Zoran Vukotiq nga Prokuroria Speciale po akuzohet për 4 aktakuza për krime lufte gjatë periudhës së luftës në Kosovë.

    Në seancën e datës 22.08.2024 me propozimin e mbrojtësit të të akuzuarit Zoran Vukotiq, avokatit Nebojsha Vllajiq, ishte bërë bashkimi i procedurës penale për 4 aktakuza për krime lufte ndaj popullatës civile në Kosovë.

    I pandehuri Zoran Vukotiq në aktakuzën e parë të Prokurorisë Speciale, të ngritur më 20.04.2017 akuzohet se mes datës 2 dhe 3 maj 1999, në cilësinë e zyrtarit policor rezervist nga stacioni policor në Vushtrri, duke vepruar në bashkëkryerje me anëtarë të forcave serbe, ka marrë pjesë në një sulm ndaj popullatës civile shqiptare që udhëtonin në një autokolonë mes fshatit Studime e Epërme dhe Studime e Poshtme.

    Tutje, në aktakuzë, thuhet se civilët iu nënshtruan qëllimisht vrasjeve brutale dhe të paligjshme, trajtimit çnjerëzor, vuajtjeve të mëdha, zhvendosjes, aplikimit të masave të frikësimit dhe terrorit, konfiskimit të pronës etj.

    Sipas aktakuzës, në mesin e këtyre civilëve të vrarë, plagosur dhe të trajtuar në mënyrë çnjerëzore për çfarë i pandehuri Zoran Vukotiq mban përgjegjësi direkte ose në bashkëkryerje me të tjerët kanë qenë: E.M., Xh.M., F.(A)G., E.R., A.B., Rr.A., një 14-vjeçar i paidentifikuar, si dhe H.A., Sh.G., M.G.

    Gjykata Themelore në Mitrovicë, të pandehurin Zoran Vukotiq e kishte shpallur fajtor për pikën III të aktakuzës, duke i shqiptuar dënim me 6 vjet e 6 muaj burgim, për krime lufte kundër popullatës civile të sanksionuara me Konventat e Gjenevës.

    Gjykata Themelore në Mitrovicë e kishte liruar nga pika e parë që e ngarkonte Zoran Vukotiqin për pjesëmarrje në vrasjen e civilëve shqiptarë në fshatin Studime të Vushtrrisë.

    Ndërsa për pikën e II të aktakuzës që e ngarkonte Vukotiqin që në cilësinë e policit rezervist nga Stacioni Policor në Vushtrri  ka marrë pjesë në paraburgim të paligjshëm të një numri të madh të popullatës civile shqiptare në ndërtesën e ish-Kooperativës bujqësore në Vushtrri, gjatë së cilës civilët me qëllim i janë nënshtruar trajtimit çnjerëzor, për këtë pikë të aktakuzës prokurori i çështjes ishte tërhequr nga ndjekja penale.

    Gjykata e Apelit në vitin 2019 e kishte kthyer rastin në rigjykim sa i përket pikës se parë të aktakuzës, që e ngarkonte Zoran Vukotiqin për pjesëmarrje në vrasjen e civilëve shqiptarë në fshatin Studime të Vushtrrisë.

    Tutje, kjo Gjykatë për pikën III të aktakuzës, ia kishte vërtetuar dënimin e shqiptuar prej gjashtë vjet e gjashtë muaj burgim të akuzuarit Vukotiq.

    Sipas aktakuzës së dytë të Prokurorisë Speciale të datës 16.05.2017 i pandehuri Zoran Vukotiq akuzohet se gjatë kohës së luftës në Kosovë, më 5 maj 1999, në Vushtrri, në bashkëkryerje me të pandehurin Gurolub Paunoviq, në cilësinë e rezervistit në policinë serbe, të veshur me uniforma të policisë dhe ushtrisë serbe, si dhe të armatosur me thika, pistoleta dhe pushkë automatike, pasi kanë rrahur dhe plaçkitur persona të ndryshëm të nacionalitetit shqiptarë nëpër oborre dhe shtëpitë e lagjes, me dashje i rrahin dhe pastaj i vrasin katër personat civilë shqiptarë, të identifikuar si : E.R., H.F., A.F., dhe F.F.

    Tutje, sipas pikës së dytë të aktakuzës, Zoran Vukotiq, po akuzohet se në bashkëkryerje, në mënyrë çnjerëzore ka cenuar integritetin trupor, shëndetin, mirëqenien fizike dhe mendore të të dëmtuarve dhe dëshmitarëve, duke i torturuar: S.F., F.Sh., V.Xh., Z. Xh., N.Xh., B.Xh., Z.Xh., B.P., L. R., G M., H. M., G.Sh., A.S., S.Sh., B.O., Sh.O., dhe F.M., të cilët i kanë  rrahur me grushte, shqelma dhe mjete të tjera të forta, në pjesë të ndryshme të trupit, duke iu shkaktuar dhimbje të rënda fizike dhe mendore, pasoja të cilat i bartin edhe sot.

    Tutje, sipas pikës së tretë të kësaj aktakuze i pandehuri Zoran Vukotiq po akuzohet se në bashkëkryerje me datë, kohë, në vend në cilësi të njëjtë si më lart në kundërshtim me normat e së drejtës ndërkombëtare në fuqi gjatë kohës së luftës në Kosovë me dashje dhe dhunshëm kanë plaçkitur të holla në shuma të ndryshme, flori dhe gjëra të tjera të çmueshme nga civilët shqiptarë, konkretisht nga të dëmtuarit si V.Xh., N.Xh., Z.Xh., B.O., Sh.O., B.M., A.F., H..F., dhe F.G.

    Me këtë i pandehuri Vukotiq në bashkëkryerje ka kryer veprën penale – krim lufte kundër popullatës civile.

    Gjykata Themelore në Mitrovicë me datë 16.05.2018 të pandehurin Zoran Vukotiq e kishte liruar nga tri pikat e aktakuzës, sipas aktgjykimit nuk ishte dëshmuar se i njëjti kishte kryer veprat penale të cilat i viheshin në barrë.

    Ndërsa Gjykata e Apelit më 2019 këtë rast e kishte kthyer në rigjykim.

    Sipas aktakuzës së tretë të Prokurorisë Speciale të datës 23.06.2017, Zoran Vukotiq po akuzohet se në kohën e konfliktit të armatosur në Kosovë, më 18 prill 1999, rreth orës 15:00, në rrugën “Rruga e Sitnicës” tani “Enver Musa”, në afërsi të varrezave të qytetit të Vushtrrisë, i pandehuri Vukotiq në bashkëkryerje me NN personat, në cilësinë e rezervistit të policisë serbe, të veshur me uniforma të policisë serbe dhe të armatosur, kanë vepruar në kundërshtim me normat e së drejtës ndërkombëtare në fuqi gjatë konfliktit në Kosovë.

    Tutje sipas aktakuzës, i pandehuri Vukotiq akuzohet se në bashkëkryerje ka vrarë të miturin e nacionalitetit shqiptar të moshës 13-vjeçare B.M. me armë automatike në atë mënyrë që tani viktima, së bashku me djalin e axhës së tij Faton Mulin, kishin marrë biçikletën e fqinjit Skender Bajraktari dhe kishin dalë në lagjen afër varrezave të Vushtrrisë.

    Tutje, sipas aktakuzës, më pas, ata kishin dëgjuar disa krisma të armëve, me ç’rast ndërrojnë rrugën dhe nisen në drejtim të rrugës “Enver Musa”, ku pikërisht në rrugën kryesore hasin në tre policë të armatosur.

    Tutje, sipas aktakuzës, kur dy fëmijët i shohin policët, fillojnë të ikin, dhe njëri nga policët e uniformuar, tani i pandehuri Zoran Vukotiq, nga largësia prej 30 metrash, gjuan me armë zjarri në drejtim të fëmijëve, duke qëlluar në gjoks B.M., i cili vdes menjëherë, ndërsa Faton Muli, arrin t’u shpëtojë të shtënave me armë, duke u fshehur afër murit, i cili gjendej aty afër.

    Me këtë, i pandehuri Vukotiq, akuzohet se në bashkëkryerje ka kryer veprën penale – krime lufte kundër popullatës civile.

    Për pikën e parë të kësaj aktakuze, për të cilën Vukotiq akuzohej se në bashkëkryerje ka kryer krime kundër popullatës civile, Prokuroria për këtë pikë ishte tërhequr nga ndjekja penale.

    Ndërsa, gjykimi  për këtë rast vazhdon për pikën e dytë të kësaj aktakuze.

    Aktakuza e katërt ndaj Zoran Vukotiqit është ngritur më 04.10.2023, me të cilën Vukotiq akuzohet për dhunim seksual gjatë luftës. Ky gjykim është duke u gjykuar i mbyllur për publikun.

    Zoran Vukotiq akuzohej edhe për një rast tjetër se si pjesëtar i forcave policore të njësisë rezervë të Ministrisë së Punëve të Brendshme të Serbisë, në muajin maj 1999 gjatë luftës në Kosovë gjatë një sulmi të gjerë nga forcat ushtarake, policore dhe paramilitare serbe kundër popullatës civile shqiptare në territorin e komunës së Vushtrrisë, në bashkëkryerje me pjesëtarët e tjerë të këtij njësiti, kishte marrë pjesë në dëbimin e popullatës civile shqiptare.

    Ai akuzohej se mori pjesë në kryerjen e dhunës fizike dhe psikike ndaj tyre si dhe me përdorimin e dhunës dhe veprimeve të tjera çnjerëzore kishte kryer dhunim seksual ndaj gruas së nacionalitetit shqiptar.

    Gjykata e Prishtinës, më 5 korrik 2021 e kishte dënuar me 10 vjet burgim Zoran Vukotiqin mirëpo lënda është kthyer në rigjykim pas ankesave të Prokurorisë Speciale dhe palës së dëmtuar, të cilat kërkonin ashpërsimin e dënimit dhe ankesës së mbrojtësit të të akuzuarit, avokatit Nebojsha Vlajiq për lirimin e tij.

    Edhe në rigjykim, Vukotiq ishte dënuar me 10 vjet burgim, i akuzuar për dhunë seksuale ndaj një gruaje shqiptare të Vushtrrisë gjatë luftës.

    Gjykata e Apelit më 15 shkurt 2023 e kishte aprovuar pjesërisht si të bazuar ankesën e Prokurorisë Speciale të Republikës së Kosovës, duke e ndryshuar aktgjykimin e shkallës së parë vetëm përkitazi me vendimin mbi dënimin, ashtu që të dënuarit Vukotiq për veprën penale për të cilën është shpallur fajtor ia kishte rritur dënimin edhe 3 vite, duke e gjykuar me dënim burgimi në kohëzgjatje prej 13 vite, në të cilin dënim i ishte llogaritur edhe koha e kaluar në paraburgim deri më datën e plotfuqishmërisë së aktgjykimit.

    Ndërsa Gjykata Supreme e kishte vërtetuar dënimin dhe i kishte refuzuar si të pabazuara kërkesat për mbrojtje të ligjshmërisë të avokatit mbrojtës dhe të dënuarit për krime lufte, Zoran Vukotiq, të paraqitura kundër aktgjykimit të Gjykatës Themelore në Prishtinë dhe aktgjykimit të Gjykatës së Apelit të Kosovës.

    Për masakrat dhe krimet e tjera të luftës dhe krimet kundër njerëzimit të kryera në Kosovë nga forcat serbe e jugosllave gjatë luftës së viteve 1998/1999 ishin gjykuar, e disa edhe dënuar, ish-udhëheqësit më të lartë politikë dhe ushtarakë të Jugosllavisë së mbetur dhe të Serbisë.

    Ish-presidenti i Jugosllavisë, Sllobodan Millosheviq ishte akuzuar për “krime lufte” dhe për “krime kundër njerëzimit”, të kryera nga forcat serbe e jugosllave në Kosovë. Millosheviq ishte akuzuar për “krime lufte” dhe “krime kundër njerëzimit”, të kryera edhe në luftërat në Bosnjë e Hercegovinë, si dhe në Kroaci.

    Gjykimi i tij në Gjykatën Ndërkombëtare Penale për ish-Jugosllavinë (ICTY), me seli në Hagë, nuk kishte marrë epilog, pasi Millosheviq kishte vdekur më 11.03.2006 në qeli, teksa po mbahej në paraburgim.

    Millan Millutinoviq, ish-kryetari i Serbisë, ishte liruar nga akuzat për “krime lufte gjatë konfliktit në Kosovë”.

    Nikolla Shainoviq, zëvendëskryeministër i Republikës Federale të Jugosllavisë, ishte dënuar me 18 vjet burg për “krime kundër njerëzimit” dhe “shkelje të ligjeve apo zakoneve të luftës”.

    Dragolub Ojdaniq, ish-shefi i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë jugosllave, ishte dënuar me 15 vjet burg për “krime kundër njerëzimit”

    Nebojsha Pavkoviq, ish-komandanti i Armatës së Tretë të Ushtrisë jugosllave, ishte dënuar me 22 vjet burg për “krime kundër njerëzimit” dhe “shkelje të ligjeve apo zakoneve të luftës”.

    Vlladimir Llazareviq, ish-komandanti i Korpusit të Prishtinës të Ushtrisë jugosllave, ishte dënuar me 14 vjet burg për “krime kundër njerëzimit”.

    Sreten Llukiq, ish-shefi i stafit të Ministrisë së Punëve të Brendshme të Serbisë për Kosovë, ishte dënuar me 20 vjet burg për “krime kundër njerëzimit” dhe “shkelje të ligjeve apo zakoneve të luftës”.

    Aktgjykimin të plotë, në gjuhën angleze, e gjeni në link.

  • Huqja se kryeministri Albin Kurti është ftuar që të intervistohet në Prokurori si i dyshuar

    Më 30.12.2024 një faqe në TikTok (Arkiva) ka postuar një video të Kryeministrit Albin Kurti, me mbishkrimin “Albini spo shkon me dëshmu për hajnin e rezervave shtetërore. Janë gjetë imellat, provat që e implikojnë direkt. Tash synon viktimizimin”. 

    Pretendimi se janë gjetur email-e se Kryeministri i vendit, Albin Kurti është i inkriminuar direkt në rastin e ‘Rezervave shtetërore’ del të jetë i pa vërtetë, pasi që Kurti është ftuar në cilësinë e dëshmitarit.

    Sipas Kodit të Procedurës Penale ka një dallim nga ftesa ndaj një të dyshuari dhe një dëshmitari në një procedurë hetimore.

    Dëshmitari është palë e cila ftohet qoftë nga Gjykata apo Prokuroria ose mbrojta e të akuzuarit që të dëshmoj lidhur me një çështje penale. Dëshmitari ka për obligim të tregoj të vërtetën, të mos fsheh asgjë, në të kundërtën mund të ndiqet penalisht për dëshmi të rreme. Tutje dëshmitari ka të drejtë që në rast se e inkriminon veten nga deklarimi i tij, të mos përgjigjet. Dëshmitari nuk ka të drejtë të heshtë. 

    Kurse i dyshuari ka statusin një personi ndaj të cilit prokuroria ka pretendime se është kryer një vepër penale, ndaj të cilit merr aktvendim për të filluar hetimet dhe mund të përfundoj me aktakuzë. I akuzuari ka të drejtë të përfaqësohet nga mbrojtësi, të paraqes prova e të propozoj që të ftohen dëshmitarë me qëllim që t`i kontriboj mbrojtjes së tij nga akuzat e prokurorisë.

    Dallim tjetër mes të pandehurit dhe dëshmitarit është se, për të akuzuarin fillon një proces gjyqësor, ku kemi prokuroinë në njërën anë e cila mundohet të argumentoj ngritjen e aktakuzës dhe në anën tjetër të akuzurin i cili me çdo mjet juridik mundohet ta godet aktakutzën e prokurorisë.

    Dallim tjetër qenësor është se i akuzuari ka të drejtën të deklarohet për akuzat, mund t`i pranoj ato, mund të mos i pranoj, ndërsa dëshmitari nuk e ka këtë të drejtë. Heshtja si një e drejtë që e ka i akuzuari e për të cilën nuk mund të ndëshkohet nuk vlen për dëshmitarin i cili nuk ka të drejtë të hesht, por duhet të përgjigjet në çdo pyetje që i adresohet atij. 

    Këto të drejta dhe detyrime janë të përcaktuara me Kodin penal të Kosovës në nenin 122 dhe nenin 126, i cili flet për udhëzimet që i jepen dëshmitarit para se të jap dëshminë e tij.

    Kurse të drejtat që i ka i akuzuari në procedurë penale gjenden në nenet, 10, 11, 12, 13 të Kodit të procedurës penale.

    KALLXO.com ka raportuar për ftesat që  i janë dërguar kryeministrit, Albin Kurti nga Prokuroria Speciale për të dëshmuar për rastin e ‘Rezervave shtetërore’. 

    Ftesën e parë kryeministri Kurti e kishte marrë në dhjetor të vitit 2024. Zëdhënësi i Qeverisë, Përparim Kryeziu, e kishte bërë publike ftesën e Prokurorisë. 

    “Thirrje për dëshmitarin, dëshmitari, Albin Kurti, data e paraqitjes 16.12.2024, objekti i Prokurorisë Speciale”- përshkruhet në ftesën e Prokurorisë Speciale e cila është e nënshkruar nga dy prokurorët e rastit, Milot Krasniqi dhe Valdet Gashi. 

    Kësaj ftese Kryeministri, Kurti nuk i ishte përgigjur duke e shtyrë prokurorinë që të dërgoj edhe ftesën e dytë dhe ftesën e tretë që i njëtji të paraqitet për të dëshmuar.

    Rezultati përsëri ka qenë i njëjti, pasi Kurti nuk ka pranuar të shkoj dhe të dëshmoj në cilësinë e dëshmitarit para prokurorëve për këtë çështje penale.

    https://kallxo.com/lajm/prokuroria-speciale-planifikon-ti-drejtohet-gjykates-per-kryeministrin-albin-kurti/

    Për rastin e ‘Rezervave shtetërore’ janë të dyshuar zyrtari i Ministrisë së Industrisë, Ndërmarrësisë dhe Tregtisë, Irfan Lipovica, afaristi Ridvan Muharremi dhe Hafiz Gara.

    Por, më 15.04.2024 Prokuroria Speciale kishte zgjeruar listën e personave të dyshuar duke e intervistuar si të përfshirë në këtë rast edhe ministren kësaj ministrie, Rozeta Hajdari.

    Pra për këtë rast deri më tani nuk ka aktakuzë, por që të dyshuar janë katër përsona duke e përfshirë ktu edhe ministren, Hajdari.

    Ridvan Muharremi, Irfan Lipovica dhe Hafiz Gara, të dyshuarit lidhur me keqpërdorimin e rezervave shtetërore ishin liruar nga masa e paraburgimit me vendimin e Gjykatës së Apelit vetëm pak ditë pasi Gjykata Themelore i kishte caktuar masën e paraburgimit, të njëjtit gjendeshin në paraburgim që nga 19 gushti i vitit 2023.

    Në dosjen 12-faqëshe të Prokurorisë janë përshkruar me detaje veprimet dhe mosveprimet e tre të dyshuarve, dy zyrtarë të Ministrisë së Industrisë, Ndërmarrësisë dhe Tregtisë dhe një afarist, nën dyshimin për keqpërdorimin e rezervave shtetërore.

    Aty thuhet se pavarësisht se janë paguar paratë te kompanitë turke e polake për grurë, vaj e sheqer, këto produkte nuk kanë ardhur në Kosovë dhe rrjedhimisht buxheti i Kosovës është dëmtuar mbi 600 mijë euro.

    Gjithmonë sipas dosjes së Prokurorisë, të cilën e ka siguruar KALLXO.com, thuhet se ka qenë i paraparë furnizimi në sasi prej 10 mijë tonë me çmim 4,834,778 euro; 200 mijë litra vaj dhe 120 mijë kilogramë sheqer, me çmim prej 276 mijë euro, shuma këto të paguara në tërësi në formë të avansit.

    Mirëpo, Prokuroria ka potencuar se edhe përkundër faktit se pagesat janë realizuar, MINT si autoritet kontraktues ka pranuar vetëm 9,947.5 tonë grurë, pra 52.5 tonë më pak se sasia e kontraktuar, ndërsa vaji dhe sheqeri nuk janë sjellë fare.

    “Si pasojë e këtyre veprimeve buxheti i Republikës së Kosovës i destinuar për rezerva shtetërore, është dëmtuar në vlerë prej 601 mijë e 940 euro” – thuhet në dosjen e Prokurorisë.

    Dosja: Lipovica me dijeni të plotë ka lejuar që të anashkalohet procedura e hapur e prokurimit

    Për zyrtarin e Ministrisë së Industrisë, Ndërmarrësisë dhe Tregtisë, Irfan Lipovica, në dosjen e Prokurorisë thuhet se ekzistojnë dyshimet e bazuara se nga muaji shkurt i vitit 2022, në Prishtinë, në Ministrinë e Industrisë, Ndërmarrësisë dhe Tregtisë së Kosovës, në cilësinë e personit zyrtar, me pozitë zv.sekretar i Përgjithshëm, me qëllim të përfitimit të dobisë pasurore për personin tjetër dhe shkaktim të dëmit të buxhetit të Republikës së Kosovës, ai ka tejkaluar autorizimet ligjore të parapara për pozitën që e ka ushtruar.

    Kësisoj sipas prokurorisë, Lipovica me dijeni të plotë ka lejuar që në kundërshtim me legjislacionin në fuqi, të anashkalohet procedura e hapur e prokurimit publik për blerjen e rezervave shtetërore.

    Në dosje thuhet se më 25 shkurt 2022 ai ka adresuar në Qeverinë e Kosovës kërkesën për përjashtimin e procedurave të rregullta të prokurimit si dhe klasifikimin e kësaj procedure si “sekrete” me qëllim për ta kufizuar konkurrencën dhe fshehur shkeljen e ligjit, e më pas, duke u bazuar në një vendim të Qeverisë së Kosovës, i cili e kishte bazën në kërkesën e kundërligjshme të të pandehurit, ka nxjerrë Vendimin për formimin e Komisionit për Negocimin e Kontratave për Furnizimin me Mallra të Rezervës Shtetërore për vitin 2022.  Me këtë vendim, sipas prokurorisë, është anashkaluar procedura e hapur e prokurimit publik.

    Në dosjen e prokurorisë thuhet se më pas edhe përkundër faktit se krijimi i këtij Komisioni nuk kishte bazë ligjore, i pandehuri në drejtim të funksionimit të këtij Komisioni për negocim me OE “Yafe Turizm Inseat Sanayi ve Ticaret Anonim Sirketi” dhe “Xanto SP” ZO.O. In, kishte anashkaluar në tërësi dy anëtarët e Komisionit. Sipas Prokurorisë, kjo i ka mundësuar të pandehurit Ridvan Muharremi që të luajë rolin e ndërmjetësuesit ndërmjet MINT dhe O.E., përkatësisht firmave nga të cilat do të siguroheshin produktet e rezervës shtetërore.

    “….Pas të cilave ishin nënshkruar Kontrata, datë 13.03.2022 me O.E. “Yafe Turizm Insant Sanayi ve Ticaret Anonim Sirketi” me seli në Bursa të Turqisë, për blerjen e grurit, në sasi 10,000 tonë, me çmim të kontraktuar 4,834,778 Euro dhe Aneks-kontrata nr.prot. 1960-02, datë 29.03.2022 dhe me O.E. “Xanto SP” ZO.O. In, me seli në Gdynia, Poloni, si dhe Kontrata nr.1548-02, datë 17.03.2022 për furnizim me vaj luledielli dhe sheqer, në sasi 200,000 litra vaj dhe 120,000 kg. sheqer, me çmim të kontraktuar 276,000 Euro, ku pas nënshkrimit të kontratave i pandehuri kishte urdhëruar dhe bërë trysni ndaj zyrtarëve financiar në MINT, për të realizuar ciklin e pagesave për O.E. të cekur në formë të avansit në lartësi 100% të vlerës së kontratës, mirëpo pavarësisht faktit se pagesa është realizuar në tërësi, në Kosovë si vend i destinimit janë sjellë vetëm 9,947.5 tonë grurë, ose 52.5 tonë më pak se sasia e kontraktuar, ndërsa vaji dhe sheqeri nuk janë sjellë fare, ku si rezultat i këtyre veprimeve është dëmtuar interesi publik në lartësi 601,940 Euro, përkatësisht buxheti i Republikës së Kosovës i destinuar për rezerva shtetërore”– thuhet në dosje.

    Dosja: Hafiz Gara ka adresuar te Irfan Lipovica, kërkesën për përjashtimin e procedurave të prokurimit

    Për zyrtarin tjetër të Ministrisë së Industrisë, Ndërmarrësisë dhe Tregtisë, Hafiz Gara, dosja e Prokurorisë thotë se ai nga muaji shkurt i vitit 2022, në Prishtinë, në MINT, në cilësinë e personit zyrtar, në pozitën Drejtor i Departamentit të Rezervave Shtetërore të Mallrave (DRSHM/MINT), me qëllim të përfitimit të dobisë pasurore për personin tjetër dhe shkaktim të dëmit buxhetit të Republikës së Kosovës, ka tejkaluar autorizimet ligjore të parapara për pozitën që e ka ushtruar.

    Në dosje thuhet se në kundërshtim me legjislacionin në fuqi, më datë 25 shkurt 2022 ka adresuar te Irfan Lipovica, kërkesën për përjashtimin e procedurave të prokurimit, edhe pse e ka ditur se kërkesa e tillë nuk ka bazë ligjore.

    Gjithnjë sipas Prokurorisë, kjo kërkesë më pas i është adresuar Qeverisë së Kosovës, me qëllim për ta kufizuar konkurrencën dhe fshehur shkeljen e ligjit, përkundër faktit se ishte nxjerrë Vendimi për formimin e Komisionit për Negocimin e Kontratave për Furnizimin me Mallra të Rezervës Shtetërore për vitin 2022, me të cilin është anashkaluar procedura e prokurimit publik, e më pas ishte anashkaluar edhe Komisioni i cili ishte krijuar me qëllim të negocimit, porositjes dhe blerjes së produkteve të rezervës shtetërore të grurit, vajit të lulediellit dhe sheqerit. Dosja vazhdon duke thënë se kjo i ka mundësuar të pandehurit Ridvan Muharremi që të luajë rolin e ndërmjetësuesit ndërmjet MINT dhe O.E. përkatësisht firmave nga të cilat do të siguroheshin këto produkte të rezerves shtetërore, pas të cilave ishin nënshkruar kontratat me kompanitë në Turqi dhe Poloni për furnizim.

    “…Pas nënshkrimit të kontratave, O.B. te kontraktuar, edhe pse ju ishin kryer pagesat në tërësi, në Kosovë si vend i destinimit i kanë sjellë vetëm 9,947.5 tonë grurë, gjithsej 52.5 tonë më pak se sasia e kontraktuar, ndërsa vaji dhe sheqeri nuk ishin sjellë fare” – thuhet në dosje.

    Çfarë thotë dosja e Prokurorisë për Ridvan Muharremin?

    Në anën tjetër dosja e Prokurorisë për Ridvan Muharremin thotë si ai në periudhën kohore nga muaji shkurt 2022 e në vazhdimësi, me dashje dhe me qëllim të krijimit të kushteve dhe mundësive për realizimin e veprimeve inkriminuese për të pandehurit Irfan Lipovica dhe Hafiz Gara, i ka ndihmuar ata, duke i krijuar kushtet, propozuar dhe siguruar fillimisht për negocim për furnizim me rezerva shtetërore.

    Prokuroria ka thënë në dosje se janë propozuar O.E. “Yafe Turizm Insaat Sanayi ve Ticaret Anonim Sirketi” me seli në Bursa të Turqisë për furnizim me grurë dhe “Xanto SP” ZO.O. In me seli në Gdynia, Poloni për furnizim me vaj luledielli dhe sheqer, e më pas përmes përfshirjes pa autorizim në procesin e negocimit në mes të pandehurve Irfan Lipovica dhe Hafiz Gara me O.E.  ka luajtur rol kyç në negocimin e kushteve të kontratave.

    “Ku si rezultat është lidhur Kontrata për furnizim me rezerva shtetërore në mes të Ministrisë se Industrisë, Ndërmarrësisë dhe Tregtisë (MINT) dhe O.E. “Yafe Turizm Insaat Sanayi ve Ticaret Anonim Sirketi” për blerjen e grurit, në sasi prej 10,000 tonë, dhe çmim prej 4,834,778 Euro, me të cilat kompani i pandehuri Ridvan Muharemi, edhe më parë ka pasur raporte kontraktuale dhe biznesore dhe Kontrata nr.1548-02 e datës 17.03.2022 me O.E. “Xanto SP ZO.O. In për furnizim me Vaj luledielli dhe sheqer, në sasi 200 mijë litra vaj dhe 120 mijë kg. sheqer, me çmim prej 276 mijë euro, shuma këto të paguara në tërësi në formë të avansit, mirëpo edhe përkundër faktit se pagesat janë realizuar, autoriteti kontraktues ka pranuar vetëm 9,947.5 tonë grurë, pra 52.5 tonë më pak se sasia e kontraktuar, ndërsa vaji dhe sheqeri nuk janë sjellë fare….” – thuhet në dosje.

    Gjykata e Prishtinës jua kishte caktuar nga 30 ditë paraburgim tre të dyshuarve për keqpërdorim me rezarvat shtetërore.

    Sipas njoftimit të Gjykatës së Prishtinës, caktimi i masës së paraburgimit për të pandehurit Irfan Lipovica dhe Hafiz Gara ishte dhënë për shkak të dyshimit të bazuar se kanë kryer veprën penale “Keqpërdorimi i pozitës apo autoritetit zyrtar”.

    Ndërkaq, paraburgimi për Ridvan Muharremin ishte dhënë për shkak të dyshimit të bazuar se ka kryer veprën penale “Dhënia e ndihmës në kryerje të veprës penale të keqpërdorimit të pozitës apo autoritetit zyrtar”.

    Në mëngjesin e 18 gushtit 2023, me urdhër të Prokurorisë Speciale ishin kryer arrestimet dhe bastisjet për disa orë në zyret e MINT dhe pronat e Ridvan Muharremit.

    Bastisjet dhe arrestimet erdhën pas publikimit të audioincizimeve të medias ‘Nacionale’ për rezervat shtetërore.