Etiketë: Arben Hoti

  • Gjykimi ndaj të akuzuarit për krime lufte, rrëfen dëshmitari që punoi në Burgun e Lipjanit deri në shtator 1998

    Në gjykimin e Dragisha Millenkoviqit, i akuzuar për “krime lufte” në Kosovë, në Gjykatën e Prishtinës në seancën e sotme, më 27.01.2025, ka dhënë dëshminë një dëshmitar.

    Dragisha Millenkoviq akuzohet se gjatë kohës së luftës, më 1999, në cilësinë e personit zyrtar në Burgun e Prishtinës dhe Lipjanit ka kryer veprime të cilat cilësohen si: “krime lufte ndaj popullatës civile”.

    Në fillim të dëshmisë së tij dëshmitari Enver Gashi bëri të ditur se qëndron mbrapa deklaratës së dhënë me shkrim më 09.02.2023 dhe se i kujtohet se çfarë kishte deklaruar.

    Gjatës periudhës së vitit 1998 ai kishte qenë duke punuar në Qendrën Korrektuese në Lipjan deri në shtator 1998, pasi në muajin shtator 1998 i kishin larguar.

    “Për çfarë arsye ju kanë largu?” – e pyeti prokurori Atdhe Dema.

    “Na i kanë lëshu do Vendime që të shkojmë në Serbi. Ne nuk i kemi pranuar ato Vendime dhe jemi larguar.” – tha Gashi.

    Ndërsa gjatë periudhës që kishte qenë në burg si punëtor, ai tregoi se sjellja e gardianëve dhe të burgosurve aty kishte qenë korrekte.

    “Me Dragishën kemi punuar bashkë në një kolektiv, edhe pse shpesh nuk na ka ra në ndërrime.” – tha Gashi.

    Ndërsa lidhur me sjelljen e Dragishës ndaj të burgosurve në burg, ai tha se nuk kishte dëgjuar që kishte pasur sjellje të këqija. “Po ashtu, nuk di personalisht për sjellje të këqija.” – tha Gashi.

    Seanca e sotme u ndërpre, pasi që nuk pati dëshmitarë tjerë për t’u dëgjuar.

    Për sot ishte paraparë të dëgjohej edhe dëshmitari Skender Hoti, mirëpo i njëjti nuk ishte i pranishëm.

    Trupi Gjykues i cili po gjykon këtë çështje përbëhet nga Kujtim Krasniqi, kryetar i trupit gjykues dhe anëtarët, Rrahman Beqiri dhe Arben Hoti.

    Çfarë thotë Dosja e Prokurorisë?

    Millenkoviq po akuzohet se në luftën e fundit, në vitin 1999, në cilësinë e personit zyrtar në Burgun e Prishtinës dhe Lipjanit ka kryer veprime të cilat cilësohen si: “krime lufte ndaj popullatës civile”.

    Ai ishte arrestuar nga Policia e Kosovës më 21.06.2023, e për arrestimin e tij ishte protestuar në Graçanicë.

    Millenkoviq ishte sjellë më 22.06.2023 para Gjykatës së Prishtinës dhe ndaj tij ishte caktuar masa e paraburgimit.

    Millenkoviq akuzohet se pasi që janë transferuar të burgosurit nga Burgu i Dubravës në Burgun e Prishtinës dhe Lipjanit i ka detyruar të burgosurit të kalojnë përmes një kordoni dhe të njëjtit i kishte goditur me shkop, grushte dhe shqelma.

    Sipas Dosjes së Prokurorisë, të burgosurit në mënyrë sistematike ishin trajtuar në mënyrë çnjerëzore – duke u torturuar, maltretuar, kanosur me jetë e kështu duke iu shkaktuar lëndime të rënda trupore dhe me pasoja në shëndet.

    Përveç kësaj mbi të burgosurit – sipas Dosjes së Prokurorisë – ishte ushtruar edhe dhunë psikike.

    Këto veprime Millenkoviq akuzohet se i ka kryer në bashkëpunim me tre zyrtarë të tjerë, ndër të cilët ish-drejtori i Burgut të Qarkut të Prishtinës, Lubomir Cimburoviq, si dhe gardianët Predrag Bradiq dhe Milivoje Iliq.

    Sipas prokurorit Atdhe Dema, këto veprime janë në kundërshtim me Konventën Ndërkombëtare të Gjenevës.

    Për masakrat dhe krimet e tjera të luftës dhe krimet kundër njerëzimit të kryera në Kosovë nga forcat serbe e jugosllave gjatë luftës së viteve 1998/1999 ishin gjykuar, e disa edhe dënuar, ish-udhëheqësit më të lartë politikë dhe ushtarakë të Jugosllavisë së mbetur dhe të Serbisë.

    Ish-presidenti i Jugosllavisë, Sllobodan Millosheviq ishte akuzuar për “krime lufte” dhe për “krime kundër njerëzimit”, të kryera nga forcat serbe e jugosllave në Kosovë. Millosheviq ishte akuzuar për “krime lufte” dhe “krime kundër njerëzimit”, të kryera edhe në luftërat në Bosnjë e Hercegovinë, si dhe në Kroaci.

    Gjykimi i tij në Gjykatën Ndërkombëtare Penale për ish-Jugosllavinë (ICTY), me seli në Hagë, nuk kishte marrë epilog, pasi Millosheviq kishte vdekur më 11.03.2006 në qeli, teksa po mbahej në paraburgim.

    Millan Millutinoviq, ish-kryetari i Serbisë, ishte liruar nga akuzat për “krime lufte gjatë konfliktit në Kosovë”.

    Nikolla Shainoviq, zëvendëskryeministër i Republikës Federale të Jugosllavisë, ishte dënuar me 18 vjet burg për “krime kundër njerëzimit” dhe “shkelje të ligjeve apo zakoneve të luftës”.

    Dragolub Ojdaniq, ish-shefi i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë jugosllave, ishte dënuar me 15 vjet burg për “krime kundër njerëzimit”.

    Nebojsha Pavkoviq, ish-komandanti i Armatës së Tretë të Ushtrisë jugosllave, ishte dënuar me 22 vjet burg për “krime kundër njerëzimit” dhe “shkelje të ligjeve apo zakoneve të luftës”.

    Vlladimir Llazareviq, ish-komandanti i Korpusit të Prishtinës të Ushtrisë jugosllave, ishte dënuar me 14 vjet burg për “krime kundër njerëzimit”.

    Sreten Llukiq, ish-shefi i stafit të Ministrisë së Punëve të Brendshme të Serbisë për Kosovë, ishte dënuar me 20 vjet burg për “krime kundër njerëzimit” dhe “shkelje të ligjeve apo zakoneve të luftës”.

    Aktgjykimin të plotë, në gjuhën angleze, e gjeni në link.

     

  • Polici i akuzuar për vrasjen e kolegut në ndejën në Zllatar: Ndihem fajtor që nga pakujdesia dhe padashje kam shkaktuar vdekjen e kolegut

    Fatlum Mehmeti, i akuzuar se vrau me dashje eventuale kolegun e tij polic, L. H., nga një distancë 70-80 cm, në seancën e së mërkurës, 22.01.2025, ka dhënë mbrojtjen e tij.

    I ndjeri L. H., zyrtar policor, 27-vjeçar, kishte mbetur i vrarë – sipas Prokurorisë – nga arma zyrtare e kolegut të tij, Fatlum Mehmeti, në një aheng, më 18.02.2022.

    Dosja e Prokurorisë përshkruan se i ndjeri Haxholli ishte qëlluar në regjionin e krahut të djathtë – duke i shkaktuar plagë vdekjeprurëse në një aheng, ku kishin qenë të pranishëm mbi 10 zyrtarë policorë.

    “Ndihem dhe jam plotësisht fajtor, që nga pakujdesia dhe pa asnjë lloj dashje aksidentalisht, kam shkaktuar vdekjen e kolegut dhe shokut tim L. H.” – tha i akuzuari Mehmeti, gjatë dhënies së mbrojtjes së tij.

    Mehmeti deklaroi se në ditën kritike kishte pasur thirrje nga një koleg i tij i cili e kishte njoftuar për ndejën që po organizohej, por që nuk kishte pasur njohuri se nga kush po organizohej dhe kush do të merrte pjesë në ndejë.

    “Vlen të theksohet fakti se unë nuk kam qenë as organizator e as iniciator i ndejës me kolegë. Për shkak të obligimeve të mia jashtë punës, nuk e kam ditur as kush specifikisht ka me marrë pjesë, veç e kam ditë që kemi me shku me djemtë e ekipës…” – tha i akuzuari Mehmeti.

    I pandehuri Mehmeti tha se parimisht ai asnjëherë nuk e ka marrë armën zyrtare me vete.

    “Unë parimisht asnjëherë nuk e kam marrë armën zyrtare me vete, përjashtimisht rasteve ku në shtëpi nuk gjendeshin njëri nga prindërit e mi. Kjo për arsye për sigurinë e armës, se edhe në qoftë se ndonjëherë potencialisht najkush hin me vjedh ose najsen, ma shumë se gjithçka tjetër për mua ish kanë e rëndë me ma vjedh armën zyrtare të punës.” – tha ai.

    Lidhur me vendin ku po organizohej ndeja, i akuzuari Mehmeti tha se nuk kishte pasur njohuri se ku ishte fshati Zllatar. I njëjti shtoi se nuk ka marrë pjesë as në blerjen e sendeve ushqimore për ndejë.

    I akuzuari Mehmeti deklaroi se pasi kishin shkuar në villë ishin takuar me pjesën tjetër të kolegëve, të cilët kishin mbërri paraprakisht dhe pastaj kishte hyrë brenda në villë.

    “Kena shku te villa, ora saktë s’e di, mbas 19:00 diçka u kanë. Edhe jam taku me pjesën tjetër të kolegëve, të cilët kishin mbërri paraprakisht. Jam hi mrena edhe jam ul në kauçin e mesit në mes të sallonit. Në njërin krah e kam pasë Valdetin, një njërin krah e kam pas L. H.” – tha i akuzuari Mehmeti, gjatë deklarimit të tij.

    Paraprakisht në këtë seancë është dëgjuar eksperti i mjekësisë ligjore, Valon Hyseni.

    I njëjti pohoi se është përpilues i Raportit të autopsisë të trupit të pajetë të tani të ndjerit L. H.

    Eksperti Hyseni deklaroi se në gjetjet e autopsisë vdekja e të ndjerit L. H. ka ardhur si rrjedhojë e gjakderdhjes masive.

    “Bazuar në gjetjet e autopsisë, të cilat i gjeni në eksperitimin mjekoligjor – vdekja e tani të ndjerit ka ardhur si rrjedhojë e gjakderdhjes masive të brendshme dhe të jashtme, si pasojë e shqyerjes së lobit të sipërm të dy mushkërive dhe pjesës torakale të aortës.” – tha eksperti mjekoligjor.

    Tutje, eksperti mjekoligjor tha se dëmtimet e lartcekura janë të shkaktuara nga veprimi dinamik i predhës të hedhur nga arma e zjarrit.

    Eksperti mjekoligjor tha se vrima hyrëse është gjetur në krahun e djathtë të të ndjerit, ndërsa gjatë kryerjes se autopsisë nuk është gjetur vrimë dalëse,  kurse predha është gjetur në krahun e majtë menjëherë nën lëkurë.

    Në pyetjen e prokurorit Arben Hoti, se a mund të tregojë cili ka qenë pozicioni i viktimës në momentin kritik në raport me kryesin. Lidhur me këtë, eksperti mjekoligjor tha se kjo nuk mund të përcaktohet me saktësi – duke shtuar se në rastin konkret e ka të pamundur të deklarohet rreth pozicionit.

    Tutje, i njëjti tha se rinkonsturimi i vendit të ngjarjes do ta ndihmonte në përcaktimin e pozicionit.

    Lidhur me distancën e qitjes, përkatësisht distancës së tytës së armës dhe viktimës në momentin kritik, eksperti mjekoligjor tha se në këtë rast nuk janë evidentuar faktorët plotësues të qitjes dhe tha se me besueshmëri mund të thuhet se qitja është në distancë më shumë se një metër.

    Tutje, seanca ka vazhduar me administrimin e provave materiale dhe pas administrimit të provave prokurori i rastit, Arben Hoti propozoi që të ftohet në cilësi të dëshmitarit eksperti i armëve, Rrahim Fazliu me arsyetimin se i njëjti do t’i sqarojë rrethanat dhe do të argumentojë në aspektin profesional njohuritë e përgjithshme mbi armët e zjarrit dhe fazat nëpër të cilat kalojnë zyrtarët policorë, që nga pranimi i tyre si kadet e deri në përfundimin me sukses të kësaj Akademie.

    Tutje, prokurori Hoti propozoi që në rastin konkret të bëhet edhe rikonstruimi i vendit të ngjarjes në prezencën e ekspertit mjekoligjor – duke shtuar se e konsiderojnë të nevojshme rikonstruimin e vendit të ngjarjes, me qëllim të sqarimit të rrethanave.

    Këto propozime të prokurorit Hoti i kundërshtoi mbrojtësi i të akuzuarit Mehmeti, avokati Labinot Buzuku. I njëjti tha se në tërësi i kundërshtojnë këto propozime, me arsyetimin se nuk ka nevojë që të dëgjojnë një ligjëratë se si kadetët përgatiten.

    Tutje, Buzuku tha se dëgjimi i këtij dëshmitari nuk e ndihmon procesin përveçse e zvarrit dhe i propozoi Gjykatës që të refuzojë propozimin për dëgjimin e këtij dëshmitari.

    Ndërsa, sa i përket propozimit për rikonstruimin e vendit të ngjarjes, avokati Buzuku deklaroi se si palë nuk janë kundër – duke shtuar se kjo çështje të mbetet në diskrecion të Gjykatës, nëse e sheh të nevojshme apo jo rikonstruimin e vendit të ngjarjes.

    Ndërsa, i akuzuari Mehmeti tha se nuk e kundërshton asnjë deklaratë të asnjë dëshmitari në çfarëdo cilësie dhe tha se dëshmia e dëshmitarit të propozuar nga Prokuroria, në këtë rast nuk kontribuon në zbardhjen e rrethanave në të cilin ka ndodhur ky rast.

    Ndërkaq, Trupi Gjykues mori Aktvendim duke refuzuar propozimin e prokurorit Hoti për dëgjimin e dëshmitarit Rrahim Fazliu, me arsyetimin se i njëjti nuk ka qenë në vendin e ngjarjes dhe gjithashtu nuk është ekspert i licensuar.

    Tutje, Trupi Gjykues refuzoi edhe propozimin e prokurorit Hoti, për rikonstruimin e vendit të ngjarjes me arsyetimin që nuk është kontestuese gjendja faktike, mirëpo kontestuese është se a është kryer vepra penale me dashje apo nga pakujdesia.

    Pas refuzimit të këtyre dy propozimeve, familjarët e të ndjerit L. H. lëshuan sallën.

    “E lëshojmë sallën. Nuk kemi fjalë sinqerisht për këto rrethana, qysh është t’u u zhvillu rasti. Nuk mundemi me vazhdu.” – tha njëra nga familjaret e të ndjerit L. H. – duke lëshuar Sallën e gjykimit.

    Seanca e radhës, për këtë rast, është caktuar për në muajin shkurt 2025, në të cilën pritet të vazhdojë mbrojtjen i akuzuari, Fatlum Mehmeti.

    Ky rast po trajtohet në Departamentin e Krimeve të Rënda të Gjykatës së Prishtinës nga Trupi Gjykues, i përbërë nga Ertan Sejfulla, kryetar i Trupit Gjykues dhe dy anëtarët, Sulltane Hoti e Naser Foniqi.

    Ndërsa, Aktakuza në këtë çështje penale po përfaqësohet nga prokurori, Arben Hoti.

    Çka thuhet në Aktakuzë?

    Sipas Dosjes së siguruar nga Kallxo.com, i akuzuari, pjesëtar i Policisë së Kosovës, i vetëdijshëm se manipulimi me armë paraqet rrezik, në prezencë të shumë personave e në ambient të mbyllur ka manipuluar me armën zyrtare.

    I akuzuari, Fatlum Mehmeti ngarkohet me veprën penale: “vrasje me dashje eventuale”.

    Çka nënkupton “dashja eventuale” sipas Kodit Penal?

    “Personi vepron me dashje eventuale, kur është i vetëdijshëm se pasoja e ndaluar mund të shkaktohet si rezultat i veprimit ose i mosveprimit të tij dhe ai pranon shkaktimin e saj.” – thuhet në Kodin Penal.

    Dënimi sipas Kodit Penal për kryerjen e kësaj vepre penale është jo më pak se pesë (5) vjet burgim.

    Menjëherë pas rastit ishin arrestuar gjashtë zyrtarë policorë, ndërsa të tjerët që ishin prezentë në vendin e incidentit ishin suspenduar nga puna.

    Përveç arrestimeve dhe suspendimeve ishin sekuestruar edhe 14 armë zyrtare të policëve, të cilët kishin qenë pjesë e ahengut.

    Lidhur me këtë rast është ngritur edhe një Aktakuzë ndaj 14 zyrtarëve policorë, të cilët kishin qenë prezentë në momentin kur kishte ndodhur ngjarja e 18 shkurtit 2022, në fshatin Zllatar të Komunës së Prishtinës.

    Sipas Aktakuzës, të pandehurit F. A., E. I., B. M., E. Th. dhe G. T., më 18.02.2022, rreth orës 22:00, në fshatin Zllatar të Prishtinës, në një vilë në këtë fshat, ku kishin organizuar një aheng privat, jashtë detyrës zyrtare, kanë vepruar në kundërshtim me rregullat për autorizimet e Policisë dhe përdorimin e armës, të parapara në Ligjin për Policinë.

    Sipas Aktakuzës, të njëjtit dyshohen se kanë shtënë me armë zyrtare, duke përdorur municion jozyrtar, gjersa ishin në tarracën e vilës ku zhvillohej ahengu.

    Me këtë, secili prej tyre individualisht – sipas Prokurorisë – e kanë kryer veprat penale: “përdorimi i armës apo mjetit të rrezikshëm” dhe “shkaktimi i rrezikut të përgjithshëm”.

    Ndërsa, të pandehurit A. B., Xh. B., A. M., A. A., A. Z., I. S., Rr. A., V. Rr. dhe A. M. nuk i kanë lajmëruar veprat penale të lartcekura, nuk i kanë raportuar të shtënat me armë zjarri të bëra nga kolegët e tyre. Të pandehurit gjatë ahengut kanë qëndruar së bashku, andaj me këtë ata akuzohen se kanë kryer veprën penale: “moslajmërimi i veprave penale apo kryesve të tyre”.

    Prokurori i Shtetit, me rastin e ngritjes së Aktakuzës, i ka propozuar Gjykatës që të pandehurit të shpallen fajtorë dhe të dënohen sipas Ligjit për veprat penale të cilat u vihen në barrë.

    Të gjitha raportimet, lidhur me këtë rast, mund t’i lexoni në këtë: LINK.

     

     

  • Gjykimi ndaj të akuzuarit për krime lufte në Ozdrim të Pejës, dëshmitarja rrëfen për vrasjen e prindërve, motrës dhe gjyshes së saj

    Në gjykimin e Millorad Gjokoviqit, i cili nga Prokuroria Speciale e Kosovës akuzohet për krime lufte kundër popullatës civile gjatë luftës së fundit në Kosovë, në seancën e së hënës, 20.01.2025, janë dëgjuar dy dëshmitare.

    I pandehuri Millorad Gjokoviq akuzohet se gjatë viteve 1998-1999 në fshatin Ozdrim të Pejës dhe fshatrat përreth, në kundërshtim me rregullat e së drejtës ndërkombëtare, kishte aplikuar masat e vrasjes, bastisjes, rrahjes, keqtrajtimit, arrestimit, torturës, trajtimit në mënyrë mizore dhe çnjerëzore.

    Dëshmitarja Albina Krasniqi deklaroi se gjatë luftës viteve 1998-1999 ka qenë në fshatin Zahaq, ndërsa në fshatin Ozdrim, në shtëpinë e saj, është kthyer pasi kishte përfunduar lufta.

    Dëshmitarja deklaroi se kur ishte kthyer në shtëpi e kishte parë shtëpinë e djegur dhe vendet ku ishin vrarë familjarët e saj.

    “Aty e kam pa shtëpinë e djegur, aty u kanë dhoma ku janë vra nana edhe motra. Ka pasë shumë plumba. Edhe në korridor u vra baba dhe gjyshja. Një pjesë e korridorit u kanë krejt e gjakosur” – tha ajo.

    Dëshmitarja deklaroi se më 07.05.1999 i ishin vrarë prindërit, motra dhe gjyshja, ndërsa ajo më 17.06.1999  kishte kuptuar për vrasjen e tyre, dhe këtë e kishte kuptuar nga një familjar i saj.

    Dëshmitarja Albina Krasniqi tha se trupat se familjarëve të saj ende nuk janë gjetur.

    Në pyetjen e prokurores Ajshe Ferati se a e kishte kuptuar se kush kanë qenë vrasësit e familjes së saj, dëshmitarja Krasniqi tha se e ka kuptuar dhe se pjesë e asaj vrasje është edhe i akuzuari Gjokoviq.

    “Po, e kam kuptu, ka qenë Çeda, Çedomir mbiemrin nuk e di, pjesë e asaj vrasje është edhe personi këtu”- tha dëshmitarja Krasniqi.

    “Pse po mendon që Çedomiri është vrasësi i familjes tuaj?” – ishte pyetja e radhës nga prokurorja Ferati.

    “Është shume e qartë, se ai gjithmonë ka qenë kundër familjes time, sepse me prindin tim kanë pasë gjithmonë konflikte, sepse ne jemi kanë kojshi”- u përgjigj dëshmitarja Krasniqi.

    Në pyetjen se a e kishte njohur më herët të pandehurin Gjokoviq, dëshmitarja tha se ajo personalisht nuk e ka njohur.

    “Nuk e kam njoftë personalisht unë, po e kam njoftë në bazë të fjalëve të babës, se ka qenë një periudhë në vitin 1998, e di saktë që e ka përmend prindi jem që ky personalisht i ka thanë: “Kam me të vra, kam me të zhdukë me familje’”- tha dëshmitarja Krasniqi.

    Tutje, dëshmitarja Krasniqi tha se të pandehurin nuk e ka njohur me emër, mirëpo e ka njohur me pseudonimin si “Mici”.

    Tutje, në seancë u dëgjua edhe dëshmitarja Elmira Nurkoviq, e cila deklaroi se gjatë vitit 1998 kishte qenë në Mal të Zi, ndërsa në vitin 1999 kishte qenë në Ozdrim në shtëpinë e saj.

    Dëshmitarja Nurkoviq deklaroi se më 07.05.1999 kishte qenë në shtëpi me nënën dhe motrën e saj dhe tha se në shtëpinë e saj kishte ardhur një grup i forcave serbe dhe i kishin kërkuar shtëpitë e Krasniqëve.

    Dëshmitarja Nurkoviq tha se në ditën e shtatë pas ditës tragjike te shtëpia e Z.K.  kishte parë se kishte ardhur një ‘kombi’, ishin sjellë 4 herë dhe kishin sjellë diçka me thasë.

    E pyetur se a e kishte njohur të akuzuarin Millorad Gjokoviq, dëshmitarja Nurkoviq tha së për të kishte dëgjuar dhe e kishte ditur se ku kishte punuar, mirëpo kishte dëgjuar nga një fqinje e saj që i akuzuarit Gjokoviq kishte qenë prezent në ditën kritike, por që ajo personalisht nuk e kishte parë.

    Seanca e radhës për këtë çështje penale është e caktuar për më 21.01.2025.

    Kjo çështje penale po gjykohet nga trupi gjykues i përbërë nga Valon Kurtaj – kryetar dhe dy anëtarët, Arben Hoti dhe Vesel Ismajli.

    Çfarë thotë dosja e Prokurorisë?

    Sipas dosjes së Prokurorisë, i pandehuri gjatë kohës së luftës në Kosovë, gjatë viteve 1998-1999, në fshatin Ozdrim të Pejës dhe fshatrat përreth, në kundërshtim me rregullat e të drejtës ndërkombëtare kishte aplikuar masat e vrasjes, bastisjes, rrahjes, maltretimit, arrestimit, torturës, trajtimit në mënyrë mizore dhe çnjerëzore.

    Sipas aktakuzës, i njëjti tutje kishte dëbuar dhe deportuar dhjetëra civilë shqiptarë si dhe kishte aplikuar masat e mbajtjes në kushte të skllavërisë. Personat që kanë qenë të dëmtuar nga këto veprime të të pandehurit kanë qenë shqiptarë, të cilët nuk kanë marrë pjesë në konflikt.

    Tutje sipas aktakuzës, i pandehuri në mëngjesin e majit të vitit 1999, duke marrë pjesë së bashku me forcat ushtarake, policore dhe paramilitare serbe, fillimisht e kishin rrethuar fshatin Ozdrim, e pastaj kishin filluar një ofensivë ushtarake-policore.

    Në aktakuzë thuhet se fshati ishte rrethuar e më pas ishte sulmuar nga tri drejtime nga forcat ushtarake-policore serbe. Nga këto veprime kishin mbetur të vrarë gjashtë persona, të cilët ishin civilë të nacionalitetit shqiptar e tre të tjerë kishin mbetur të plagosur. Tre të fundit pas plagosjes ishin dërguar fillimisht në Spitalin e Pejës e më pas sipas aktakuzës ishin ekzekutuar dhe ishin varrosur në fshatin Lutogllavë.

    Gjithnjë sipas aktakuzës, pesë persona të tjerë gjatë kësaj ofensive ishin vrarë por trupat e tyre asnjëherë nuk janë gjetur dhe sot figurojnë në listën e personave të pagjetur.

    Tutje në aktakuzë thuhet se në po të njëjtin aksion ushtarako-policor, ku bën pjesë edhe i pandehuri, rreth 40 persona u arrestuan të cilët u dërguan në një garazh të quajtur “Shupa e Shemit”,  vend ky i cili gjendej pranë nënstacionit policor në Ozdrim dhe aty të njëjtit ishin mbajtur për rreth 3 ditë në kushte çnjerëzore në kundërshtim me të gjitha rregullat e të drejtës ndërkombëtare.

    Në aktakuzë thuhet se të njëjtit ishin privuar nga ushqimi dhe uji i pijshëm, duke i torturuar fizikisht të arrestuarit, e ku pas tri ditëve, vetëm 12 prej tyre ishin liruar. Kurse 28 të tjerët i kishin ndarë në tri grupe, i kishin transportuar në Pejë, në një shtëpi private ku kishte qenë e vendosur komanda e ushtrisë serbe.

    Dosja e Prokurorisë shpjegon se të njëjtit ishin marrë në pyetje duke u torturuar e keqtrajtuar në mënyre mizore deri në momentin kur i kishin dërguar në burgun e Pejës, e nga aty i kishin dërguar në burgun e Leskovcit në Serbi, ku kishte vazhduar tortura dhe deri sa në fund ishin liruar pas përfundimit të luftës me ndihmën e Kryqit të Kuq.

    Për masakrat dhe krimet e tjera të luftës dhe krimet kundër njerëzimit të kryera në Kosovë nga forcat serbe e jugosllave gjatë luftës së viteve 1998-1999 ishin gjykuar, e disa edhe dënuar, ish-udhëheqësit më të lartë politikë dhe ushtarakë të Jugosllavisë së mbetur dhe të Serbisë.

    Ish-presidenti i Jugosllavisë, Sllobodan Millosheviq, ishte akuzuar për krime lufte dhe për krime kundër njerëzimit, të kryera nga forcat serbe e jugosllave në Kosovë.

    Gjykimi i tij në Gjykatën ndërkombëtare penale për ish-Jugosllavinë (ICTY), me seli në Hagë, nuk kishte marrë epilog pasi Millosheviq kishte vdekur më 11.03.2006 në qeli teksa po mbahej në paraburgim

    Millan Millutinoviq, ish-kryetari i Serbisë, ishte liruar nga akuzat për krime lufte gjatë konfliktit në Kosovë.

    Nikolla Shainoviq, zëvendëskryeministër i Republikës Federale të Jugosllavisë, ishte dënuar me 18 vjet burg për krime kundër njerëzimit dhe shkelje të ligjeve apo zakoneve të luftës.

    Dragolub Ojdaniq, ish-shefi i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë jugosllave, ishte dënuar me 15 vjet burg për krime kundër njerëzimit.